บทที่ 190 การถูกเมินเฉย

วันที่สองหลังจากเรือขุนนางของเฉินเยี่ยนออกเดินทาง ข่าวก็ไปถึงหูของซุนโจว ซุนโจวกล่าวเพียง “ไปเสียก็ดีแล้ว”

หากอยู่นานเกินไป ท่านเสนาบดีใหญ่คาดเดาว่าเขามีการติดต่อกับเฉินเยี่ยนผู้นั้น สำหรับเส้นทางอาชีพขุนนางของเขาก็จะเป็นเรื่องที่เลวร้ายอย่างยิ่ง

บ่ายวันนั้น การมาเยือนของคนผู้หนึ่งได้ทำลายอารมณ์ดีของซุนโจวไปจนหมดสิ้น

ผู้ที่มาคือเพื่อนร่วมรุ่นสอบของซุนโจว ก่อนหน้านี้เข้าเมืองหลวงมารายงานราชการ พอดีออกจากเมืองหลวงในวันเดียวกันท่าเรือเดียวกันกับเฉินเยี่ยน ได้เห็นเหตุการณ์ที่ฝ่าบาททรงพระราชทานเครื่องแต่งกายลายกิเลนให้แก่เฉินเยี่ยนด้วยตาตนเอง

ซุนโจวอุทานอย่างตกใจ “เหตุใดเจ้าจึงไม่มาเร็วกว่านี้”