บทที่ 193 การเยี่ยมเยียน

แม้หูเต๋ออวิ้นจะยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เสมอ แต่ในความเป็นจริงแล้วกลับกีดกันเฉินเยี่ยนออกจากกิจการทั้งหมดของจวนว่าการโดยสิ้นเชิง

ถงจือผู้สง่างามอยู่ในตำแหน่ง แต่กลับไม่สามารถบริหารราชการได้ คนข้างล่างย่อมต้องทำงานได้ยากลำบากยิ่งขึ้น

ในเมื่อเฉินเยี่ยนได้เสนอว่าจะลงไปทำความเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรแล้ว หากหูเต๋ออวิ้นจะไว้หน้าอยู่บ้าง ก็สมควรจะส่งทงพ่านไปเป็นเพื่อนตามที่เฉินเยี่ยนกล่าว ต่อให้ท่านเนี่ยทงพ่านจะมีราชการยุ่งวุ่นวายดังที่หูเต๋ออวิ้นกล่าวจริงๆ อย่างน้อยก็สมควรจะส่งขุนนางสักคนหนึ่งไปเป็นเพื่อนด้วย

ต่อให้จะเป็นขั้นเก้า ก็ยังเป็นขุนนาง

แต่สิ่งที่หูเต๋ออวิ้นให้คือเจ้าหน้าที่สองคน นี่คือการตบหน้าเฉินเยี่ยนอย่างสิ้นเชิง