บทที่ 206 ไปฟ้องเจ้า

หม้อสองใบไม่เคยได้หยุดพัก ต้มข้าวธัญพืชหม้อหนึ่ง ผู้ประสบภัยเหล่านี้ก็กินจนหมดหม้อหนึ่ง กินไปจนถึงครึ่งหลังของคืน ผู้ประสบภัยทุกคนต่างอิ่มจนขยับตัวไม่ไหว ในที่สุดไฟก็ถูกดับลง

เฉินเยี่ยนโบกมือหนึ่งครั้ง นอกจากผู้ที่เฝ้ายามแล้ว คนที่เหลือต่างก็นอนลงกับพื้น

ท่านผู้ใหญ่เฉินยังคงรักษาสัจจะอย่างยิ่ง ให้ผู้ประสบภัยหลีกเลี่ยงประตูหน้าและประตูหลังของบ้านตระกูลหวง เพื่ออำนวยความสะดวกให้คนบ้านตระกูลหวงเข้าออก

พอถึงฟ้าสาง ผู้ประสบภัยต่างก็ตื่นขึ้นมาแล้ว ก็ก่อไฟหุงข้าวอีกครั้ง รอจนกระทั่งกินอิ่มดื่มพอแล้ว ก็สมควรจะไปยังบ้านต่อไปแล้ว

กางรายชื่อออกมา เฉินเยี่ยนเอ่ยชื่อทีละคน ในที่สุดทุกคนก็ลงความเห็นกัน ตัดสินใจไปยังบ้านของพ่อค้าเกลือแซ่เซี่ยที่อยู่ห่างออกไปสามสิบลี้เพื่อขอข้าว