บทที่ 208 ออกเงินหรือออกแรง

คนเราหากไม่เห็นแก่ตัว ฟ้าดินย่อมลงทัณฑ์ เมื่อเทียบกับคนในหมู่บ้านแล้ว ชีวิตของตนเองย่อมสำคัญกว่า

ดังนั้นในคืนนี้ ชุนเซิงจึงฉวยโอกาสที่คนอื่นๆ พักผ่อนแล้วลงมือ

เพียงแต่เขาไม่คาดคิดว่า จะมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องการกระทำทุกฝีก้าวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา

ในขณะที่เขาหยิบยาเบื่อหนูออกมาตั้งท่าจะเทลงไปในหม้อ เฉินเหล่าหู่ก็จับเขาได้คาหนังคาเขา ณ ที่นั้นทันที

และพรรคพวกของเขาเมื่อเห็นท่าไม่ดีก็ปล่อยให้เขาเป็นแพะรับบาปคนเดียว