บทที่ 217 กลอุบายนางงาม

เฉินเยี่ยนลงจากรถม้าก็เห็นว่า ที่นี่กลับเป็นเรือนเล็กๆ ที่เงียบสงัด

คุณชายน้อยสามเจี่ยลงจากม้าก็รีบร้อนเข้ามา รอยยิ้มค่อนข้างจะลามก “ที่นี่คือเรือนพักอีกหลังของข้าน้อย ท่านผู้ใหญ่เฉินเชิญ”

เฉินเยี่ยนขมวดคิ้ว “ในเมื่อจะกินข้าว เหตุใดจึงไม่ไปโรงเหล้า”

“โรงเหล้าของเมืองซงเฟิ่งนี้จะมีอะไรอร่อย เทียบกับพ่อครัวที่ข้าเชิญมาจากเจียงฉี่ไม่ได้หรอก” คุณชายน้อยสามเจี่ยค่อนข้างจะภาคภูมิใจ

ได้ยินมาว่าเฉินซานหยวนมาจากชนบท พอได้เห็นกับตาก็สมคำล่ำลือจริง ๆ ช่างเป็นคนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง กินข้าวทีก็คิดได้แต่จะไปโรงเหล้าเท่านั้นเอง