บทที่ 216 ล่อเสือออกจากถ้ำ?

เฉินเยี่ยนไม่ได้ตอบวาจาของเจี่ยหยาเน่ย แต่กลับกล่าวต่อเจี่ยหยาเน่ย “คุณชายน้อยสามเจี่ยเจตนาสังหารขุนนางของราชสำนัก เป็นความผิดมหันต์ที่มิอาจอภัยได้! ข้าพเจ้าจะฟ้องร้องบิดาของท่านฐานไม่รู้จักควบคุมดูแลคนในบ้านอย่างแน่นอน”

คุณชายน้อยสามเจี่ยปกติจะหยิ่งผยองเพียงใด ในยามนี้ก็ถูกทำให้ตกใจจนตัวสั่น รีบแก้ต่าง “ท่านก็ไม่ได้สวมชุดขุนนาง พวกเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นท่านเฉินถงจือ”

แม้เขาจะเป็นคนเสเพล แต่ก็ไม่โง่ จะยอมให้ข้อกล่าวหานี้ตกมาอยู่ที่ร่างของตนเองไม่ได้เป็นอันขาด

หลังจากแก้ต่างให้ตนเองจบ เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเฉินเยี่ยนไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย เขาก็รู้ว่าซานหยวนกงผู้นี้จะเอาจริงแล้ว

ด้วยตำแหน่งที่มีอิทธิพลของบิดา ชีวิตของคุณชายน้อยเจี่ยในเมืองซงเฟิ่งเรียกได้ว่าสุขสบายยิ่งนัก ปกติแม้จะทำผิดเล็กน้อยเพียงใด ขุนนางท้องถิ่นก็มักทำเป็นหลับตาข้างหนึ่ง