บทที่ 226 การตัดไฟแต่ต้นลม

เมื่อส่งเงินชดเชยไปให้แก่ครอบครัวทหารแล้ว ก็พาคนจากแต่ละครัวเรือนไปคนหนึ่งก็สิ้นเรื่อง

“ไม่ทราบว่าการบาดเจ็บล้มตายในครั้งนี้จำเป็นต้องรายงานขึ้นไปหรือไม่”

เฝิงหย่งต้องการจะรายงานขึ้นไป ขอเพียงแค่ผลักไสไปให้โวโค่ว แล้วนำโจรสลัดทะเลแปดคนที่ถูกฆ่าตายในครั้งนี้มาเป็นโวโค่ว ก็จะสามารถเบิกเงินชดเชยจากราชสำนักมาได้อีกก้อนหนึ่ง นี่คือสิ่งที่เขาจะได้มาเป็นของตนเอง

หูเต๋ออวิ้นยังคงขวัญไม่เข้าที่ ในยามนี้เมื่อได้ฟังวาจาของเฝิงหย่ง บนใบหน้าก็ยากจะปิดบังความหวาดหวั่นพรั่นพรึง

การเปลี่ยนแปลงของอารมณ์เช่นนี้ ย่อมไม่อาจหลุดรอดสายพระเนตรของหนิงหวังได้ หนิงหวังผู้ให้ความเคารพต่อขุนนางผู้ใหญ่ในท้องถิ่นอย่างยิ่ง จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงบว่า “ท่านผู้ใหญ่หู คิดเห็นอย่างไรในเรื่องนี้?”