บทที่ 238 ขุนนางผู้มีความสามารถและซื่อสัตย์สมควรเป็นดั่งเฉินซานหยวน

หลังจากที่ในห้องไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แล้ว เฉินเหล่าหู่ก็เข้ามาในห้อง

พอมองดู ท่านเซี่ยกงกงผู้นั้นก็เมาจนไม่รู้สึกตัวไปนานแล้ว เฉินเยี่ยนกำลังถือชามกินข้าวอยู่ สายตากระจ่างใส ไม่เห็นท่าทีเมาแม้แต่น้อย

นับตั้งแต่ที่ทั้งสองคนเข้ามาในห้อง เฉินเหล่าหู่ก็เฝ้าอยู่หน้าประตูมาโดยตลอด

ตอนที่ท่านเซี่ยกงกงเริ่มเมา นายน้อยเยี่ยนก็เริ่มพูดจาเลอะเลือนแล้ว

ตอนที่ท่านเซี่ยกงกงพูดจาเลอะเลือน นายน้อยเยี่ยนก็ยังคงพูดจาเลอะเลือน