บทที่ 237 การต่อสู้ระหว่างองค์เหนือหัวและขุนนาง

“การที่ทำให้ท่านกงกงต้องเข้ามาพัวพันโดยไม่มีสาเหตุ ช่าง...เฮ้อ”

เฉินเยี่ยนทอดถอนใจหนึ่งเสียง ก็ส่ายหน้าติดๆ กัน

ท่านเซี่ยกงกงเชิดหน้าขึ้น “ข้าปฏิบัติราชการตามพระบัญชา อย่าว่าแต่จะถูกพาดพิงเลย ต่อให้จะล่วงเกินเจ้าเมืองหูผู้นั้นแล้วจะทำไม”

“ท่านเซี่ยกงกงเปี่ยมด้วยคุณธรรม”

เฉินเยี่ยนยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นทันที ตะโกนเสียงดังต่อท่านเซี่ยกงกงหนึ่งเสียง ทันใดนั้นก็แสดงสีหน้าขมขื่น “ท่านกงกงคืนนี้พักค้างคืนบนเขาหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นเช้าก็กลับเมืองหลวงเถิด สถานที่แห่งนี้ไม่สมควรจะอยู่นาน”