บทที่ 242 เทพเจ้าแห่งหายนะ

ลู่จงถามกลับ “หากพวกเขาเป็นสุนัขจนตรอกแล้วจะทำอย่างไร ฐานที่มั่นของกรมราชทัณฑ์ฝ่ายเหนือที่นี่ถูกทำลายไปหลายแห่งแล้ว”

หากพวกเขาตกลงจะยืมอาวุธปืนจริงๆ ก็ส่งมาโดยตรงก็สิ้นเรื่อง เหตุใดจึงต้องจัดงานเลี้ยงต้อนรับท่านผู้ใหญ่เฉิน จะเห็นได้ว่าเรื่องนี้อันตรายอย่างยิ่ง

เฉินเยี่ยนครุ่นคิดขึ้นมา

การรับสมัครทหารอาสาไม่ใช่เรื่องยาก ในสถานที่ที่ชีวิตคนไม่มีค่าอย่างหนิงไหว อย่าว่าแต่จะนับพันคนเลย ต่อให้เป็นนับหมื่นคน ขอเพียงแค่สามารถจ่ายเบี้ยหวัดทหารได้ก็จะสามารถรับสมัครมาได้

ไม่มีอาวุธปืน หากปะทะกับศัตรูจริงๆ ก็คือเป้านิ่ง โดนระเบิดสักยกหนึ่งก็จะล้มลงไปเป็นแถบ