บทที่ 243 พบหนิงหวัง

ใจที่แขวนอยู่ของเถ้าแก่ในที่สุดก็วางลงได้

ดูท่าทางแล้ว สิ่งที่เขาคิดไว้ก็ไม่ผิดจริง ๆ ท้ายที่สุดแล้ว ท่านผู้ใหญ่เฝิงก็ยังคงเป็นคนที่โกรธได้ง่ายกว่า

เถ้าแก่รีบเอ่ยอย่างประจบว่า “ความใจกว้างของท่านเชียนฮู่ ช่างเป็นสิ่งที่คนทั่วไปยากจะเทียบได้จริง ๆ ขอรับ”

แต่ทันทีที่พูดจบ เขาก็รู้สึกได้ถึงแววตาเยียบเย็นและดุดันที่ท่านผู้ใหญ่เฝิงมองมา ราวกับว่าอีกเพียงวินาทีเดียว เขาจะชักดาบออกมาฟันเขาให้ขาดกลางตรงนั้น

เถ้าแก่ถึงกับเข้าใจขึ้นมาทันที ท่านเชียนฮู่น่าจะเพิ่งเสียหน้าอย่างหนักต่อหน้าท่านผู้ใหญ่เฉิน และตอนนี้กำลังหาคนระบายอารมณ์ เขาจึงรีบสงบปากเงียบเสียงลงทันที ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง