บทที่ 265 ศัตรูที่มองไม่เห็น

ผู้ดูแลหวงรู้สึกเพียงว่าลำคอเย็นวาบ เหงื่อเม็ดเท่าถั่วไหลลงมากระทบดาบ ส่งเสียง “ดิง” เบาๆ

เสียงนั้นแผ่วเบา แต่ในหูของผู้ดูแลหวงกลับดังอย่างยิ่ง

ผู้ดูแลหวงร่างกายแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

เหล่าองครักษ์เมื่อเห็นว่าผู้ดูแลก็ไม่เอ่ยปากแล้ว ก็รู้สึกว่ามีคนแบกรับความผิดแทน ก็ไม่กล้าเสี่ยงชีวิตอีกต่อไป

เหล่าจิ่นอีเว่ยไล่พวกเขาไปยังข้างถนน ตามคำสั่งของเฉินเยี่ยนก็จัดแถวประสานมือไว้บนศีรษะนั่งยองๆ ลง