บทที่ 267 ขอความเมตตา

เมื่อได้ฟังวาจานี้ เฉินเยี่ยนก็เงยหน้าขึ้นทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ “ข้าน้อยเป็นเพียงขุนนางผู้ช่วย ต่อให้จับคนมาได้ คดีก็สมควรให้ท่านเจ้าเมืองเป็นผู้ดำเนินการ ครั้งนี้ยึดเกลือเถื่อนมาได้มาก ผู้ถูกจับกุมล้วนต้องโทษประหารชีวิต จำเป็นต้องให้ท่านผู้ใหญ่เป็นผู้ตัดสิน แล้วส่งต่อไปยังกรมยุติธรรมและกรมตรวจสอบ จากนั้นจึงส่งต่อไปยังกรมอาญาเพื่อตรวจทานอีกครั้ง ข้าน้อยจะรับผิดชอบทั้งหมดได้อย่างไรเล่า?”

เมื่อเห็นเฉินเยี่ยนโกรธ ทั้งยังผลักไสเรื่องนี้มาที่หูเต๋ออวิ้นอยู่ร่ำไป หูเต๋ออวิ้นก็รู้ว่าเฉินเยี่ยนต้องการจะถอนตัว

หูเต๋ออวิ้นโบกมือ “ท่านเฉินถงจืออย่าได้ปฏิเสธ คนท่านจับมาแล้ว ก็ให้ท่านจัดการไปเถิด เพื่อไม่ให้เรื่องยืดเยื้อ ท่านรีบส่งสำนวนคดีและหลักฐานไป ข้าจะช่วยท่านประทับตรา ส่งไปยังกรมการยุติธรรมและการตรวจสอบ”

“ท่านเจ้าเมือง เกลือเถื่อนครั้งนี้มีนับพันจิน ข้าน้อยจะสามารถรับผิดชอบได้อย่างไร”

เฉินเยี่ยนใบหน้าแดงก่ำอย่างมาก แสดงความเสียใจ