บทที่ 272 ในที่สุดก็รอจนปัญหามาเยือน

เหล่าผู้คุมและเจ้าหน้าที่ถูกปล่อยตัวออกจากคุก เมื่อได้เห็นแสงแดดจ้าอีกครั้ง ก็รู้สึกราวกับว่าเวลาได้ผ่านไปเนิ่นนาน

หลังจากที่เจ้าหน้าที่หน้าเหลี่ยมตะลึงงันไปในตอนท้าย ก็ได้สติกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว หลังจากกล่าวอำลากับทุกคนแล้วก็ไม่สนใจจะกลับบ้านไปล้างหน้าล้างตา แต่รีบไปยังเรือนพักของหูเต๋ออวิ้น

หูเต๋ออวิ้นถูกคนรับใช้ในบ้านเรียกตัวกลับมาจากจวนว่าการ

เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ผู้นั้นหนวดเคราครึ้ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิดโรย เดิมทีคิดจะเอ่ยปากพูดสักประโยคว่าเหนื่อยแล้ว ไม่คาดคิดว่าเจ้าหน้าที่หน้าเหลี่ยมผู้นั้นจะ “ตุ้บ” คุกเข่าลง อุทานด้วยความตกใจ “ท่านผู้ใหญ่ไม่ดีแล้ว”

หลายวันนี้หูเต๋ออวิ้นมีความสุขอย่างยิ่ง เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของเจ้าหน้าที่หน้าเหลี่ยม ก็ไม่ได้ร้อนรนเท่าไหร่ ยกชายเสื้อคลุมขึ้นนั่งลง หยิบลูกเหมยขึ้นมาหนึ่งลูกโยนเข้าปาก