บทที่ 290 การโค่นล้ม

ท่านรองเจ้ากรมเกา...เกาเจียน

เฉินเยี่ยนถึงกับกล้าในฐานะสามัญชน เผชิญหน้ากับบุตรชายของเกาเจียน

ความโกรธแค้นและความไม่เต็มใจที่หูเต๋ออวิ้นกล่าวออกมา ในชั่วขณะนี้ล้วนกลายเป็นความตกตะลึง

ดวงตาที่ไม่ใหญ่โตของเขาจ้องเขม็งไปยังใบหน้าที่หนุ่มแน่นเกินไปของเฉินเยี่ยน

ในราชสำนักไม่เคยขาดแคลนผู้มีความสามารถหนุ่มสาว ขุนนางอายุยี่สิบกว่าก็มีอยู่ไม่น้อย แต่ที่หนุ่มแน่นเช่นเฉินเยี่ยน นับว่าหาได้ยากโดยแท้