บทที่ 291 ออกจากเมือง

หูเต๋ออวิ้นตะลึงงันไป

นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่เขาทำเพื่อจะหลุมพรางเฉินเยี่ยน ในยามนี้ทั้งหมดกลายเป็นคุณูปการของเขาไปแล้วหรือ

เมื่อมองดูสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งของเฉินเยี่ยนอีกครั้ง ในใจของหูเต๋ออวิ้นก็สั่นสะท้าน ทันใดนั้นก็คือความยินดีอย่างบ้าคลั่ง

เขาได้สร้างคุณูปการหลายครั้งแล้ว

ในชั่วขณะนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของหูเต๋ออวิ้นก็เปล่งประกายแสงแห่งความหวังที่เรียกว่าความหวัง