บทที่ 298 การเสนอแผน

หนิงหวังเมื่อได้ฟังกลับโกรธจัด “เฉินเยี่ยนผู้นี้ถึงกับมีกองทหารอาสาเจ็ดพันกว่าคนแล้วหรือ หากกองทัพใหญ่ของราชสำนักบุกเข้ามา เช่นนั้นมิเท่ากับว่าสามารถสร้างสถานการณ์ล้อมเมืองซงเฟิ่งได้ดอกหรือ!”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็ลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง เดินวนไปมาภายในห้องด้วยความกระวนกระวาย

แต่ท่านหลิวกลับก้มหน้านิ่ง ไม่ได้พูดแทรกแม้สักคำ ปล่อยให้หนิงหวังได้ระบายอารมณ์ออกมาเอง

ภายใต้ความร้อนรนของหนิงหวัง ฝีเท้าของเขาดูสับสนไร้ทิศทางไปชั่วขณะ ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าท่านหลิว ราวกับลดฐานะลงเพื่อขอคำปรึกษา เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ท่านอาจารย์คิดว่าพวกเราควรคลี่คลายสถานการณ์นี้อย่างไรดี?”

ท่านหลิวประสานมือคารวะต่อหนิงหวัง กล่าวอย่างเคารพนบนอบ “ความเห็นอันโง่เขลาของข้าน้อย ท่านอ๋องโปรดรับฟังไว้”