บทที่ 315 ด่าทอหน้ากำแพงเมือง

ในฐานะจิ้งจอกเฒ่าในยุทธจักรขุนนาง เผยจวินมีหรือจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินเยี่ยน ในเมื่อจิ่นอีเว่ยสามารถแบกรับชื่อเสียงอันเลวร้ายเช่นนี้ได้ เผยจวินก็ไม่มีเหตุผลที่จะคัดค้าน

“พวกเขามีความสัมพันธ์กัน ก็มอบเรื่องนี้ให้จงฉีลู่ลองดู หากไม่ได้ผลจริงๆ พวกเราค่อยหาทางอื่น” วาจาของเผยจวินเต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจ เฉินเยี่ยนจึงฉวยโอกาสนี้รับคำ

เมื่อเดินออกจากกระโจมใหญ่ ลู่จงก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ พอเห็นเฉินเยี่ยนพยักหน้า เขาก็กล่าว: “ข้าพเจ้ารู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้ต้องสำเร็จ” พวกขุนนางฝ่ายบุ๋นเหล่านั้น ปกติปากก็พร่ำพูดแต่คุณธรรมเมตตา พอลงมือทำเรื่องจริงๆ กลับเหี้ยมโหดยิ่งกว่าพวกจิ่นอีเว่ยเสียอีก

เฉินเยี่ยนเหลือบมองใบหน้าที่ซีดขาวของลู่จง จึงกล่าว: “การด่าทอหน้าค่าย ข้าพเจ้าจะเป็นคนทำเอง ท่านเพียงแค่ส่งข่าวก็พอ”

คราวก่อนที่โจมตีกองทัพเรือ เฉินเหล่าหู่และลู่จงต่างก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย หลายวันนี้จึงพักฟื้นอย่างระมัดระวังอยู่บนเกาะโจรสลัดทะเล หากมิใช่เพราะกองทัพราชสำนักตีเมืองซงเฟิ่งไม่แตกเสียที เฉินเยี่ยนก็คงไม่ให้ลู่จงที่บาดเจ็บต้องมา