บทที่ 316 ส่งข่าว

แม่ทัพนายกองผู้นั้นเห็นหนิงหวังดวงตาแดงก่ำราวกับจะกินคน อดทนต่อความกลัวแล้วเตือนสติ: “พวกบัณฑิตย่อมด่าทอเป็น ท่านอ๋องไยไม่หาบัณฑิตมาด่าโต้กลับเล่า?”

ให้พวกเขาเหล่าขุนศึกออกรบก็พอไหว แต่ให้ด่าคน พลิกไปพลิกมาก็มีแต่คำหยาบคายเหล่านั้น หากด่าออกไปตอนนี้ ก็จะเป็นการขายหน้าท่านอ๋อง มิสู้ให้บัณฑิตมาจัดการบัณฑิต

พวกเขาล้วนเป็นผู้ร่ำเรียนมาเช่นเดียวกัน ย่อมสามารถด่าคนโดยไม่ปนคำหยาบคายได้เหมือนเฉินถงจือผู้นั้นที่อยู่ใต้กำแพง ทั้งยังใช้ถ้อยคำสวยหรูได้ไม่ซ้ำแบบ

“ถูก!” หนิงหวังพลันตื่นรู้ สั่งการให้คนไปเชิญเหล่าที่ปรึกษาของตนขึ้นมาบนกำแพงเมืองทันที

แต่ที่ทำให้เขาผิดหวังก็คือ เหล่าที่ปรึกษาเหล่านั้นมิใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเยี่ยนเลยแม้แต่น้อย