บทที่ 319 ตีเมืองแตก

วินาทีนี้ เหล่าทหารทั้งบนและล่างกำแพงเมืองต่างตกตะลึงยืนนิ่งอยู่กับที่ ได้แต่เฝ้ามองเหล่า "เจ้าย่าอี้" ผลักประตูต่อไปทั้งสองข้าง ส่วนท่านเจ้าเมืองหูผู้นั้นก็วิ่งอย่างบ้าคลั่งตรงไปยังกองทัพศัตรู

ประตูเมืองยังคงส่งเสียง "เอี๊ยดอ๊าด" อย่างต่อเนื่อง เสียงตะโกน "เข้าเมือง" ของหูเต๋ออวิ้น และเสียงลมหายใจของพวกเขาเอง

ลมทะเลราวกับจะพัดพาทุกเสียงอึกทึกโกลาหลให้สลายไป ไม่ปรารถนาที่จะปลุกเมืองซงเฟิ่งให้ตื่นจากนิทรา

ความอ่อนโยนอันเงียบสงบเช่นนี้ ในที่สุดก็ถูกเสียงคำรามอย่างสุดเสียงบดขยี้จนแหลกสลาย

“ปิดประตูเมือง!!!”