บทที่ 320 จับกุม

ทุกคนเดินมาถึงหน้าตำหนักอ๋องหนิงในที่สุด ยามนี้กองทัพราชสำนักส่วนหนึ่งได้ปิดล้อมตำหนักอ๋องหนิงไว้ทั้งหลังแล้ว

แม่ทัพนายกองผู้หนึ่งเข้ามารายงาน ในตำหนักอ๋องมีทหารถึงหนึ่งหมื่นนาย ทั้งยังมีปืนใหญ่และปืนคาบศิลา ได้เฝ้าป้องกันตำหนักอ๋องมาครึ่งคืนแล้ว พวกเขายังตีเข้าไปไม่ได้ในทันที

เผยจวินขมวดคิ้ว: “แม้แต่เมืองยังตีแตกแล้ว ตำหนักอ๋องเพียงแห่งเดียวยังจะตีไม่ได้อีกหรือ?”

แม่ทัพใหญ่หลานเจี้ยนหรงก้าวออกมาหนึ่งก้าว: “นายท่าน ตำหนักอ๋องใหญ่โตมโหฬาร ทั้งยังสร้างอย่างยิ่งใหญ่โอ่อ่า แม่ทัพนายกองที่ป้องกันอยู่ด้านในมีอาวุธครบครัน ประดุจเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง การจะบุกยึดจะต้องแลกมาด้วยราคามหาศาล”

ราคานั้นย่อมหมายถึงการบาดเจ็บล้มตายของเหล่าทหาร ในเมื่อตีเมืองแตกแล้ว พวกเขาก็ไม่อยากเพิ่มการบาดเจ็บล้มตายของทหารมากนัก