บทที่ 364 ช่างเป็นเฉินซานหยวนเสียจริง

เฉินเยี่ยนเหยียบย่ำเสียงร่ำไห้ ค่อยๆ ก้าวไปยังตำหนักอบอุ่น มีคนสังเกตเห็นก่อน รีบส่งสัญญาณเตือนคนข้างกายทันที ขุนนางข้างกายหันศีรษะไปมอง ก็เห็นเด็กหนุ่มผู้หนึ่งสวมหมวกขุนนางปีกแข็งสีดำ สวมชุดคลุมคอกลมสาบขวาสีเขียวอมครามเข้ม เอวคาดสายคาดลายพิมพ์ เท้าสวมรองเท้าบูทสีดำ เดินต้านลมเข้ามา

ลมพัดชุดคลุมของเขาจนสะบัดพลิ้วไหว ทว่าย่างก้าวของเขากลับมั่นคง ท่าทางสงบนิ่ง

มองปราดเดียว เด็กหนุ่มผู้นี้คิ้วกระบี่ตาดาว จมูกโด่งดั่งถุงน้ำดีแขวน ริมฝีปากเป็นกระจับได้รูป ช่างเป็นคุณชายหนุ่มรูปงามโดยแท้

ผู้ที่สามารถร่ำไห้ถวายฎีกา ณ สถานที่แห่งนี้ได้ ล้วนเป็นเสนาบดีคนสำคัญในราชสำนัก การจะไต่เต้าทีละขั้นมาถึงตำแหน่งสูงเช่นนี้ได้ ต่อให้เป็นผู้ที่อายุน้อยก็ต้องใกล้ถึงวัยสี่สิบ

มาถึงยามนี้พวกเขาถึงได้ตระหนักว่า ซานหยวนกงผู้นี้ที่พวกเขาร่วมกันถวายฎีกาฟ้องร้อง กลับยังอายุไม่ถึงวัยเจียกว้าน