บทที่ 365 ปะทะคารมร้อยขุนนาง 1

ฮ่องเต้หย่งอันที่ประทับนั่งรู้สึกโล่งพระทัยอย่างหาที่เปรียบมิได้

สายพระเนตรที่ร้อนแรงกวาดมองบนร่างของเฉินเยี่ยนอยู่ครู่ใหญ่ ถึงกับไม่อยากจะละสายตา พระองค์ทรงพระกรรสะ (ไอ) สองสามครั้ง ถึงได้สะกดรอยสรวลไว้ กลับมาเคร่งขรึมเปี่ยมอำนาจอีกครั้ง ถึงได้ทอดพระเนตรไปยังสวีหงเจี้ยน: “ท่านเก๋อเหล่าสวี มีอันใดจะกล่าวหรือไม่?”

สวีหงเจี้ยนยังคงมีท่าทีสงบนิ่งไม่ไหวติงเช่นเดิม กล่าวอย่างเนิบนาบ: “เหล่าขุนนางที่ร่ำไห้ถวายฎีกา แท้จริงแล้วถูกยุยงส่งเสริม หรือว่ามีจิตใจจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมือง เพียงแค่ให้พวกเขาเผชิญหน้ากับเฉินเยี่ยนก็จะรู้”

นี่คือการผลักให้เฉินเยี่ยนต้องไปเผชิญหน้ากับเหล่าขุนนางโดยตรง

ต่อให้เฉินเยี่ยนจะฝีปากกล้าเพียงใด เกรงว่าก็มิใช่คู่ต่อสู้ของเหล่าขุนนาง