ตอนที่ 387
บทที่ 387 ไม่เลี้ยงคนว่างงาน
minibunny · 6,831 ตัวอักษร
วันรุ่งขึ้นยามเหม่า (05.00-07.00 น.) หูเต๋ออวิ้นก็ถูกโจวจี้ไป๋ปลุกให้ตื่น
เมื่อมองเห็นท้องฟ้าด้านนอกยังมืดสนิท หูเต๋ออวิ้นก็มึนงงไปทั้งร่าง
เขาฝืนทนความง่วงงุนอย่างรุนแรง ถามโจวจี้ไป๋: “เจ้าไม่ง่วงหรือ?”
“พวกเรานอนมาสองชั่วยามแล้ว ยังจะง่วงได้อย่างไร?”
โจวจี้ไป๋ถามกลับอย่างเป็นเรื่องปกติ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น