บทที่ 398 กระแสวิพากษ์วิจารณ์

หานเจิ้นเหวิน จั่วตูอวี้สื่อแห่งสำนักตรวจสอบ ผู้มีผมขาวโพลน ทรุดนั่งลงกับพื้น ร่ำไห้จนน้ำมูกน้ำตาไหลพราก เมื่อถึงจุดที่เจ็บปวดใจที่สุด เขาก็เงยหน้าขึ้นตะโกนเสียงดัง: “นี่คือการสั่นคลอนรากฐานของต้าเหลียงเรา! ปฐมจักรพรรดิ ข้าพระองค์ไร้ความสามารถ!”

ขุนนางที่กำลังลงไม้ลงมือกันได้ยินดังนั้นก็บังเกิดความเศร้าโศกจากก้นบึ้งหัวใจ ไม่สนใจจะเอาหัวชนเสาอีกต่อไป ต่างพากันนั่งลงกับพื้นแล้วร้องไห้โฮ

ทั่วทั้งท้องพระโรงเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้ระงม ราวกับเป็นลางบอกเหตุแห่งการสิ้นชาติ

ขบวนทัพอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ แม้แต่ฮ่องเต้หย่งอันก็ยังมิอาจรักษาความสงบนิ่งไว้ได้

คราวก่อนที่เหล่าขุนนางร่ำไห้ถวายฎีกาในตำหนักอบอุ่น เป็นการข่มขู่บีบบังคับองค์โอรสสวรรค์ ฮ่องเต้หย่งอันจึงทรงถูกกระตุ้นโทสะ ลุกขึ้นต่อกรกับพวกเขา