บทที่ 415 เยือนถึงประตู

“ศิษย์จะก้มหัวให้เจ้าเฉินเยี่ยนนั่นได้อย่างไร?”

หูอี้กดกลั้นโทสะกล่าว

สวีหงเจี้ยนกล่าวเรียบๆ: “ผู้คิดทำการใหญ่ จำต้องอดทนในสิ่งที่คนธรรมดามิอาจอดทนได้”

“ศิษย์จะเอาหน้าไปพบท่านอาจารย์ได้อย่างไร จะเอาหน้าไปพบคนใต้บังคับบัญชาได้อย่างไร...”

“เจ้าจงจำไว้ วิถีแห่งการเป็นขุนนาง สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษาตัวรอด”