บทที่ 451 ล้าหลัง 1

“ท่านเจ้าเมืองเฉินกลับมาแล้ว!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงบุรุษตะโกนลั่นจากด้านนอก

สิ้นเสียงนั้น ทั่วทั้งเมืองซงเฟิ่งก็ราวกับถูกปลุกให้ตื่น เสียงโห่ร้องยินดีดังระงมไปทั่ว

ความเคลื่อนไหวอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ทำให้เฉินชิงเหวยตกตะลึงอย่างมาก

เขาเลิกม่านรถม้ามองออกไป ก็เห็นสองข้างทางเต็มไปด้วยชาวบ้าน บ้างก็ถือตะกร้าไม้ไผ่ บ้างก็วางหาบไว้ข้างตัว บ้างก็อุ้มลูกหลาน แต่ในยามนี้ทุกคนต่างจ้องมองขบวนแห่ด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง