บทที่ 453 ล้าหลัง 3

หวังเซินยิ้มพลางประสานมือให้เผยจวิน กล่าว: “คำพูดของท่านเผยช่างช่วยเปิดทางสว่างให้แก่ข้าพเจ้าเสียจริง เพียงแต่หลังจากนี้ยังคงต้องรบกวนขุนนางฝ่ายตรวจสอบในสังกัดของท่านเผยช่วยเหลือให้มาก”

เผยจวินยิ้มพลางรับปาก

ในวันนั้น หวังเซิน รองเจ้ากรมฝ่ายขวาแห่งกรมพิธีการ ได้เรียกตัวเมิ่งเจิ้งเสียง เถ้าแก่โม่จู๋เซวียนเข้าพบ สอบถามถึงความวุ่นวายที่โรงพิมพ์แอบพิมพ์ตำราและนิทานของร้านอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

เมิ่งเจิ้งเสียงสร้างฐานะมาจากโรงพิมพ์เล็กๆ แห่งหนึ่งในอำเภอผิงซิง คลุกคลีอยู่ในวงการโรงพิมพ์มานานหลายปี ย่อมเกลียดชังความวุ่นวายเหล่านี้อย่างสุดซึ้ง บวกกับยามนี้โม่จู๋เซวียนถูกเมิ่งหย่งฉางบุตรชายอกตัญญูแย่งชิงอำนาจไป ศักดิ์ศรีของผู้เป็นบิดาสูญสิ้นไปหมด ยามนี้ถูกขุนนางระดับเจ้ากรมเรียกพบ ก็รู้สึกว่าศักดิ์ศรีที่สูญเสียไปกลับคืนมาแล้ว

ต่อหน้าขุนนางใหญ่เหล่านี้ ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยังคงมีหน้ามีตามากกว่า