บทที่ 498 ขึ้นเกาะ 1

หลี่ทงพ่านแม้จะเป็นคนตรงไปตรงมา แต่ก็มิใช่คนโง่ พอคิดดูให้ละเอียด ก็เข้าใจว่าตนเองถูกเผิงทงพ่านยุยงปลุกปั่น

เขาตวาดลั่น: “นักฆ่าล้วนสารภาพ ซัดทอดมาถึงเผิงทงพ่านแล้ว ต่อให้เจ้าจะปากแข็งไม่ยอมรับ รอเรื่องนี้ไปถึงราชสำนัก เจ้าก็หนีไม่พ้นความผิด!”

เผิงทงพ่านกล่าว: “ผู้บริสุทธิ์ย่อมบริสุทธิ์ ต่อให้คนเหล่านั้นจะซัดทอดมั่วซั่ว ข้าพเจ้าไม่ได้ทำ ย่อมไม่ยอมรับ”

เมื่อเห็นเขาไม่ยอมรับ หลี่ทงพ่านก็กัดฟันกรอด แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้

ขุนนางคนอื่นสีหน้าแตกต่างกันไป แต่ยามนี้กลับไม่มีผู้ใดเอ่ยปากอีก