บทที่ 499 ขึ้นเกาะ 2

พ่อค้าวาณิชต่างพากันหลั่งไหลไปยังเรือลำต่างๆ ทยอยกันเดินขึ้นบันไดเอียงเพื่อขึ้นเรือ

รอจนเรือบรรทุกผู้คนจนเต็ม ก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากท่าเรือซงเฟิ่ง ฝ่าเกลียวคลื่นมุ่งหน้าสู่เกาะการค้า

เฉินเยี่ยนยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ รับลมทะเล ฟังเสียงคลื่น มองดูเส้นขอบฟ้าที่เชื่อมต่อกับผืนน้ำเบื้องหน้า ในใจก็พลุ่งพล่านไปด้วยอารมณ์อันเปี่ยมล้น

ต่อให้ในอดีตจะยากลำบากเพียงใด ยามนี้ เขาก็ได้นำพาเรือของต้าเหลียงออกจากแผ่นดินใหญ่แล้ว

แม้จะเป็นเพียงการไปยังเกาะกลางทะเล แต่ก็นับเป็นก้าวสำคัญที่ยิ่งใหญ่