บทที่ 546 กฎระเบียบ 1

ท่ามกลางเสียงอื้ออึง เฉินเยี่ยนตบมือ พ่อค้าต้าเหลียงก็เงียบเสียงลง แต่พ่อค้าตะวันตกยังคงมีสีหน้าโกรธเคือง

เมื่อห้องโถงหน้าเงียบสงบ เฉินเยี่ยนก็เอ่ยปากอีกครั้ง: “น้ำตาลทรายขาวของซงเฟิ่งราคาสูงมาแต่เดิม หงฟูเหรินไปขายที่เกาะหนานถานในราคาต่ำเพื่อเปิดตลาด ต่อไปภายหน้าหากไปอีก ก็จะขายในราคาหนึ่งชั่งหนึ่งตำลึงเช่นกัน”

หงฟูเหรินหนังตากระตุก แต่ก็ยังแปลคำพูดนี้ให้พ่อค้าตะวันตกฟัง

พ่อค้าตะวันตกยิ่งโกรธแค้น มีคนหนึ่งลุกขึ้นยืนทันที พ่นภาษาต่างดาวออกมาชุดใหญ่

รอจนเขาพูดจบ หงฟูเหรินก็ยังไม่แปลเสียที