บทที่ 579 การไต่สวน 1

ดังนั้นคนตระกูลหูจึงผลัดกันมาป้วนเปี้ยนที่หน้าประตูจวนที่ว่าการ พอเห็นเฉินเยี่ยนมา ก็พยายามบีบน้ำตากันสักสองสามหยด

วันที่ยี่สิบสามเดือนสิบสอง เฉินเยี่ยนกลับมาที่จวนที่ว่าการ เด็กหญิงถักผมเปียสองข้างของตระกูลหูรีบยัดขนมในมือใส่กระเป๋าผ้าสะพายเฉียง แล้วอ้าปากเตรียมร้องไห้โฮ

ยังไม่ทันน้ำตาจะไหล เฉินเยี่ยนก็มายืนอยู่ตรงหน้า เตือนว่า: “ของกินในปากจะร่วงแล้ว”

เด็กหญิงรีบหุบปากทันที ดวงตากลมโตใสแจ๋วของนางจ้องมองเฉินเยี่ยน มือปิดปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างลับๆ

เฉินเยี่ยนยิ้มถามนาง: “ปู่ของเจ้าดีขึ้นหรือยัง?”