บทที่ 580 การไต่สวน 2

หวังหนิงจือชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ “ข้าพเจ้าคลุกคลีกับขุนนางมามากมาย ได้ยินคำพูดเพื่อชาติเพื่อประชาชนมาจนเบื่อ เห็นขุนนางที่ภายนอกสมถะ แต่ตอนพ้นวาระขนเงินขนทองกลับบ้านเป็นหีบๆ มานับไม่ถ้วน”

เขายิ้มมองเฉินเยี่ยน: “ภายใต้ชุดขุนนางนี้ ท่านเฉินสวมเสื้อผ้าฝ้าย หรือเสื้อผ้าไหม?”

สบตากันตรงๆ เฉินเยี่ยนไม่หลบสายตา เปิดแขนเสื้อชุดขุนนางออกอย่างใจเย็น เผยให้เห็นเสื้อตัวใน

รอยยิ้มบนหน้าหวังหนิงจือค่อยๆ จางหายไป รู้ดีว่าเฉินเยี่ยนบริสุทธิ์ใจ

เขาก้มหน้าจิบชาขมปี๋ที่ชงจากเศษใบชาไร้ราคาอีกครั้ง แล้วมองถ้วยชาในมือเฉินเยี่ยนที่เหมือนกับของเขาไม่ผิดเพี้ยน กล่าวว่า: “ท่านเฉินตรากตรำร่ำเรียนมาหลายปี จนได้เป็นเจ้าเมือง ก็เพื่อมาดื่มชาขมๆ ใส่เสื้อผ้าฝ้ายแบบนี้หรือ?”