บทที่ 599 เคี่ยวกรำคนแก่

เฉินเยี่ยนเอ่ยปากอีกครั้ง

"ตัวข้ามาเป็นพ่อเมืองที่นี่ ก็ปรารถนาให้ชาวซงเฟิ่งมีบ้านให้อยู่ มีข้าวให้กิน มีเสื้อผ้าให้สวมใส่ แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนต้องใช้เงิน ต้องใช้เงินจำนวนมหาศาล เมื่อมีเงินเหล่านี้แล้ว เกาะการค้าก็จะพัฒนาได้ดียิ่งขึ้น ทั้งยังสามารถสร้างโรงงานในซงเฟิ่งเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้คนมีช่องทางทำมาหากิน ชีวิตความเป็นอยู่ก็จะดีขึ้นในทุกๆ วัน"

ชาวบ้านมองดูเฉินเยี่ยนด้วยแววตาเปี่ยมศรัทธา หัวใจพองโต

นับตั้งแต่ท่านเจ้าเมืองมารับตำแหน่งถงจือที่ซงเฟิ่ง เริ่มแรกก็ปราบกบฏหนิงอ๋อง ต่อมาเมื่อเลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง ก็เปิดเกาะการค้า ทำให้ชายฉกรรจ์จำนวนมากได้ขึ้นเกาะไปทำงานหาเงิน

ทุกวันนี้ชาวซงเฟิ่งหลายครอบครัวมีข้าวกินอิ่มท้อง ถึงช่วงสิ้นปีก็ยังมีเนื้อสัตว์ให้กิน