บทที่ 600 เคี่ยวกรำคนแก่ 2

หมั่นโถวลูกเดียวย่อมไม่อาจทำให้อิ่มท้อง แต่ก็เพียงพอให้เหล่าผู้เฒ่าฟื้นคืนกำลังวังชาขึ้นมาได้บ้าง

ผู้นำตระกูลทั้งแปดย่อมไม่ยอมเอ่ยปากขอของกินจากเฉินเยี่ยนอีก ได้แต่ใช้ไม้เท้าพยุงตัวยืนหยัดต่อไป

ราตรีดึกสงัด เหล่าเจ้าหน้าที่ยังนับของไม่เสร็จ เฉินเยี่ยนเองก็ยังไม่กลับ ผู้นำตระกูลทั้งแปดย่อมไม่ยอมแสดงความอ่อนแอออกมาในเวลานี้ จึงจำต้องฝืนทนทรมานสังขารต่อไป

คนแก่เดิมทีก็เรี่ยวแรงน้อยอยู่แล้ว ยิ่งต้องมาเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งวัน พอนั่งลงได้ไม่นานก็พากันสัปหงก ร่างกายโอนเอนไปด้านหลัง

ยังดีที่บ่าวไพร่ของแปดตระกูลใหญ่คอยเฝ้าระวังอยู่ด้านหลัง ช่วยประคองไว้ได้ทัน จึงไม่หงายหลังล้มตึงไปเสียก่อน