บทที่ 697 แย่งความดีความชอบ 10

"ถึงอย่างไรพ่อค้าจิ้นซางกับแปดตระกูลใหญ่ก็ไม่เหมือนกัน"

เฉินเยี่ยนส่ายหน้า "แปดตระกูลใหญ่ถูกข้าสวมบังเหียนไว้แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าพวกเขาจะก่อคลื่นลมอันใดได้ แต่พ่อค้าจิ้นซางนั้นเป็นม้าป่าที่หลุดบ่วงบังเหียน ยากที่จะควบคุมได้อย่างสิ้นเชิง"

"ด้วยสติปัญญาของนายท่าน การจะสะกดข่มพ่อค้าจิ้นซางที่ขึ้นเกาะมานั้นย่อมไม่ใช่เรื่องยาก"

"ยามนี้ข้าอยากจะรั้งอยู่ที่ซงเฟิ่งต่อไป ยังต้องยอมยกความดีความชอบให้ผู้อื่น ต่อให้ข้าดื้อด้านอยู่ต่อ แล้วจะอยู่ได้อีกนานเท่าใด? หากวันใดข้าถูกสั่งย้าย ผู้ที่มารับตำแหน่งต่อจะเอาอะไรไปกดข่มพ่อค้าจิ้นซางได้?"

ในเมื่อเขาต้องการใช้ซงเฟิ่งเป็นพื้นที่ทดลอง เขาก็ไม่อาจทิ้งปัญหาเละเทะไว้ให้ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อได้