บทที่ 698 เจรจาสันติ 1

เหออันฝูกลับไม่สนใจพวกเขาทั้งสามคน ก้าวพรวดพราดไปอยู่ข้างกายเฉินเยี่ยน ยกป้านชาขึ้นมารินชาอย่างระมัดระวัง แล้วยื่นส่งให้ถึงมือเฉินเยี่ยนอย่างนอบน้อม

"ใต้เท้า ท่านเหน็ดเหนื่อยมามากแล้ว ดื่มชาพักผ่อนสักหน่อยเถิด"

เหออันฝูยิ้มประจบประแจง "พวกเจิ้งข่ายล้วนเป็นพวกหยาบกระด้าง เรื่องทำศึกนับว่าพอใช้ได้ แต่ยามปกติกลับไม่รู้จักกาลเทศะเอาเสียเลย ท่านอย่าได้ถือสาหาความกับพวกบ้านนอกคอกนาเหล่านี้เลย"

ท่าทีเสแสร้งแกล้งทำของเขา ไม่เพียงแต่เจิ้งข่ายที่ทนดูไม่ได้ แม้แต่จ้าวชวีและหวังปิ่งก็ยังอยากจะจับเหออันฝูกดลงไปอัดสักตั้ง

เฉินเยี่ยนปรายตามองเหออันฝูแวบหนึ่ง ยิ้มบางๆ วางพู่กันลงแล้วยกจอกชาขึ้นจิบ ก่อนจะเอ่ยถามเหออันฝูว่า "อยากเป็นขุนนางหรือไม่?"