บทที่ 703 ฝากฝัง 2

"หวยหย่วน เจ้าแม้จะเฉลียวฉลาดปราดเปรื่อง ความสามารถเป็นเลิศ ทว่าท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเจ้าเมืองคนหนึ่ง ต่อให้มีตำแหน่งลอยเป็นถึงอินที่ปรึกษาขั้นสาม ทว่าก็ไร้ซึ่งอำนาจที่แท้จริง สถานการณ์ที่เกิดขึ้นย่อมไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะควบคุมได้ ข้าจะไปโทษเจ้าได้อย่างไร"

สวีจางกำจอกชาแน่น ความเจ็บปวดที่เสียดแทงเข้ามาช่วยให้เขาสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง

"เพียงแต่น่าเสียดาย ที่ข้าไร้ซึ่งความสามารถ เกรงว่าจะต้องทำให้เจ้าผิดหวังเสียแล้ว"

ตัวเขาสวีจาง แม้จะมีความกล้าหาญบ้าบิ่นอยู่บ้าง ทว่าทั้งด้านสติปัญญา วิสัยทัศน์ และชั้นเชิง ล้วนด้อยกว่าเฉินหวยหย่วนอยู่มากโข ไม่มีเรี่ยวแรงพอจะแบกรับภาระอันหนักอึ้งนี้ได้เลย

ความตื่นตระหนกทั้งหมดของเขา ล้วนมาจากความกังวลใจต่ออนาคตทั้งสิ้น