บทที่ 735 ลมหนาวก่อตัว 5

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็ล้มเลิกความตั้งใจ แล้วเอ่ยถาม "ในเมื่อเจ้าก็รู้ว่าสถานการณ์ในราชสำนักกำลังวุ่นวาย เหตุใดจึงยังมีกะจิตกะใจนั่งอยู่ในโรงน้ำชาได้อีก?"

"ท่านอาจารย์โปรดอย่าได้ดูแคลนโรงน้ำชาแห่งนี้เชียว" เฉินเยี่ยนหัวเราะ "โรงน้ำชาเป็นแหล่งรวมผู้คนร้อยแปดพันเก้า เพียงแค่นั่งจิบชาอยู่มุมหนึ่ง ก็สามารถได้ยินเรื่องราวแปลกประหลาดมากมาย ท่านอาจารย์คงยังไม่ทราบกระมัง บิดาบังเกิดเกล้าของใต้เท้าไช่ รองเสนาบดีกรมพิธีการฝ่ายซ้าย เพิ่งจะรับภรรยาเอกคนใหม่วัยเพียงสิบแปดปีเข้าจวน ใต้เท้าไช่กลับจวนไป ยังต้องเรียกขานสตรีที่อายุน้อยกว่าหลานสาวของตนเองว่าท่านแม่เลย"

หวังเซินนึกถึงใต้เท้าไช่ที่มักจะมีใบหน้าเคร่งขรึมอยู่เสมอ แล้วจินตนาการภาพเขาต้องก้มศีรษะที่มีผมขาวโพลน เรียกขานหญิงสาวรุ่นราวคราวหลานว่า 'ท่านแม่' ในใจก็บังเกิดความรู้สึกพิลึกพิลั่นขึ้นมา

เขาอดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก ก่อนจะเอ่ยปาก "นายผู้เฒ่าไช่ช่างทำตัวไม่สมกับเป็นผู้หลักผู้ใหญ่เอาเสียเลย"

จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องทันที "วันๆ เจ้าเอาแต่ฟังเรื่องราวไร้สาระพวกนี้ แล้วเหตุใดจึงทนดูข้าตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกโดยไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วยเหลือเล่า?"