บทที่ 862 นักพรตเฉิน 6(ชนต้นฉบับอีกรอบ)

สิบกว่าวันมานี้ เฉินเต๋อลู่รู้สึกทั้งเศร้าและยินดีปะปนกันไป กลางวันได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับมารดาชราและน้องชาย พูดคุยถึงเรื่องราวที่พบเจอมาตลอดหลายปี ทว่าตกกลางคืนกลับต้องมานอนเบียดกับเฉินเยี่ยนบนเตียงเตาเดียวกัน พลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ

ตอนกลางวัน สิ่งที่เขาได้ยินคือเรื่องที่สุสานบรรพชนตระกูลเฉินมีควันมงคลพวยพุ่งขึ้นมาอย่างไร ถึงได้ให้กำเนิดบัณฑิตซานหยวนอย่างเฉินเยี่ยนออกมา นับเป็นความภาคภูมิใจของตระกูลเฉินเพียงใด

จากปากของหลูซื่อและคนอื่นๆ เขาได้ยินว่าเฉินเยี่ยนคือยอดอัจฉริยะที่ในรอบร้อยปีจะหาได้สักคน เป็นบุตรแห่งสวรรค์ เป็นความภาคภูมิใจและความหวังของคนทั้งตระกูล

พอตกกลางคืน เฉินเยี่ยนที่เขาเห็นกลับกลายเป็นคนบ้าที่มีความทะเยอทะยานอย่างแรงกล้า

เฉินเต๋อลู่รู้สึกเพียงว่าตอนกลางคืนตนเองไม่ได้นอนอยู่บนเตียงเตา แต่กลับเหมือนนอนอยู่บนหลุมศพ รู้สึกเย็นยะเยือกที่ต้นคออยู่ตลอดเวลา ราวกับว่าหัวจะหลุดจากบ่าได้ทุกเมื่อ