บทที่ 916 จดหมาย 3

"ตอนที่ข้าน้อยเป็นพ่อสื่อชักนำให้หูเก๋อเหล่านั้น หูเก๋อเหล่าไม่เคยพูดเช่นนี้เลยนี่"

เฉินเยี่ยนแค่นเสียงเย็นชา น้ำเสียงที่เปล่งออกมาล้วนเป็นการเย้ยหยัน ไม่มีทีท่าว่าจะถูกเกลี้ยกล่อมได้เลยแม้แต่น้อย

หูอี้ยิ้มกล่าว "สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว ใต้เท้าเฉินได้จดหมายมาฉบับหนึ่ง มิใช่ว่าเพิ่มข้อเรียกร้องตามไปด้วยหรือ? ราชสำนักพลิกผันได้ในพริบตา จะยึดติดกับสิ่งเดิมๆ ได้อย่างไร? ใต้เท้าเฉินน้อยเป็นคนฉลาด ย่อมรู้ดีว่ายามนี้ใครโผล่หัวขึ้นมาก็ย่อมต้องถูกจับตามอง หากฝ่าบาทยังทรงทนข้าไม่ได้ แล้วจะทรงทนท่านได้อย่างไร? ท่านต้องรู้ไว้นะว่าใต้เท้าเฉินน้อยอย่างท่าน อายุน้อยกว่าหลู่อ๋องเสียอีก"

ชื่อเสียงในแวดวงขุนนางของเฉินเยี่ยนนั้นดีเยี่ยมเกินไป ซ้ำยังมีความสามารถเป็นเลิศ หากเวลานี้ได้ครอบครองทั้งกรมปิงปู้และกรมฮู่ปู้ ย่อมส่งผลเสียอย่างยิ่งต่อกษัตริย์พระองค์ใหม่

เมื่อเทียบกันแล้ว หูอี้ต่างหากที่ควบคุมได้ง่ายกว่า