บทที่ 942 กวาดล้าง 5

"สวีหงเจี้ยนกล้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร! ขุนนางตั้งมากมาย นึกจะฆ่าก็ฆ่า เขาไม่กลัวเลยหรือ?"

เซินเจิ้งชูทั้งร้อนรนและเกรี้ยวโกรธ

ต่อให้เป็นโอรสสวรรค์ก็ยังต้องมีหลักฐานแน่ชัด จึงจะสามารถตัดสินโทษและประหารขุนนางตามกฎหมายได้

สวีหงเจี้ยนกลับไม่สนใจสิ่งใด ปิดประตูเมืองแล้วก็เข่นฆ่าผู้คนอย่างอุกอาจ ช่างขวัญกล้าเทียมฟ้าเสียจริง

บนใบหน้าของจางอี้เหิงไม่มีรอยยิ้มดังเช่นยามปกติอีกแล้ว "ประเมินสวีหงเจี้ยนต่ำไปจริงๆ การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของเขากลับทำให้คนของเรากลายเป็นตะพาบในไห"