บทที่ 946 บังคับทิศทาง 4

ขุนนางทั้งหมดต่างหันไปมองเป็นตาเดียว ก็พบว่าเป็นเถาเหยียนจิ้ง เสนาบดีกรมลี่ปู้ ที่กำลังจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาเกรี้ยวกราด

เมื่อถูกด่าทอเช่นนี้ ย่อมมีขุนนางที่ไม่พอใจและโต้กลับทันควัน "ใต้เท้าเถาคิดจะปกป้องสวีหงเจี้ยนอย่างนั้นหรือ?"

"การกระทำของสวีหงเจี้ยน ต่อให้ถูกริบทรัพย์ประหารเก้าชั่วโคตรก็ยังไม่สาสม ท่านกลับยังจะพูดเข้าข้างเขาอีก มีเจตนาอันใดแอบแฝงกันแน่?"

เมื่อถูกสองคนกล่าวหาติดต่อกัน นัยน์ตาเล็กๆ ของเถาเหยียนจิ้งก็เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม เขาแค่นเสียงเย็นชาอีกครั้ง "ตอนที่ข้ายืนด่าสวีหงเจี้ยนกลางท้องพระโรงว่าเป็นภัยต่อต้าเหลียง พวกเจ้ายังไม่รู้เลยว่ามุดหัวอยู่ที่ไหน วันนี้กลับกล้ามากัดข้าเข้าแล้ว ช่างเป็นคนรุ่นใหม่ที่สู้คนรุ่นเก่าไม่ได้เสียจริงๆ!"

ขุนนางทั้งสองคนนี้เพิ่งจะได้รับการเลื่อนขั้นขึ้นมา ไม่นานมานี้เอง ย่อมเทียบชั้นบารมีกับใต้เท้าเถาไม่ได้เลย