บทที่ 960 น้ำล้นแก้ว

กระแสลมโค่นล้มจางอี้เหิงพัดกระหน่ำรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มลุกลามจากเมืองหลวงไปยังพื้นที่รอบนอก

โจวจี้ไป๋หิ้วสุรามาหาเฉินเยี่ยน พร้อมด้วยสุราสองชามและถั่วลิสงหนึ่งจาน เขาก็ระบายสถานการณ์ในราชสำนักให้ฟังจนหมดเปลือก

"ครั้งนี้มีทั้งพยานและหลักฐาน จางอี้เหิงคงหนีไม่รอดแน่ คดีลักลอบค้าอาวุธสงครามก็ใกล้จะปิดฉากลงเสียที"

ดวงตาของโจวจี้ไป๋เป็นประกายดั่งแสงเทียน ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านไปด้วยความปีติยินดี

เมื่อเทียบกันแล้ว ท่าทีของเฉินเยี่ยนกลับดูสงบเยือกเย็นกว่ามาก