บทที่ 972 เสือไม่อยู่ป่า 2

เซิ่งเจียเหลียงตกใจกับสายตาของเฉินเยี่ยน ประกายความคิดสว่างวาบขึ้นในหัว ก่อนจะค่อยๆ นั่งลงแล้วพึมพำกับตัวเอง "ใช่แล้ว ข้าควรจะป่วยได้แล้ว"

ด้วยนิสัยของเฉินเยี่ยน การที่วันนี้เขาแสดงท่าทีแข็งกร้าวเช่นนี้ ย่อมต้องต้องการสืบสวนคดีนี้ให้ถึงที่สุดแน่

หากเขา เซิ่งเจียเหลียง งัดทุกกลยุทธ์มาเพื่อถ่วงเวลา เฉินเยี่ยนก็คงจะพาลูกศิษย์กั๋วจื่อเจี้ยนมาปิดล้อมศาลเทียนฝู่ของเขาจริงๆ ถึงตอนนั้นปัญหาคงจะใหญ่โตกว่าการจับกุมบัณฑิตแค่ไม่กี่คนในตอนนี้เสียอีก

หากเขาใช้ข้ออ้างเรื่องป่วยเพื่อหลบหน้า ต่อให้ช่วงหลายวันนี้เฉินเยี่ยนจะก่อเรื่องใหญ่โตแค่ไหน เขาก็สามารถลอยตัวอยู่เหนือปัญหาได้

"ใต้เท้า ท่าน..."