บทที่ 1006 ประตูใหญ่สีแดงชาด

ของน่ารังเกียจพรรค์นี้ จะกินเข้าไปน่ะหรือ ไม่มีทางเสียล่ะ

"พี่สาว บะหมี่ของคุณชามละเท่าไหร่?" ลู่เฟยเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

"เธอลองชิมดูก่อนสิ ถ้าไม่อร่อยไม่ต้องจ่ายเงิน" ยายหน้าปลาพยายามยื่นชามมาตรงหน้าลู่เฟย ภายในแขนเสื้อที่ขาดวิ่น เผยให้เห็นผิวหนังที่กำลังเน่าเปื่อยอยู่บางส่วน

ในชามบะหมี่มีไอสีขาวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมแรงพวยพุ่งขึ้นมา ไอสีขาวนั่นลอยผ่านใบหน้าอันอ่อนเยาว์ของลู่เฟยไปมา

"พี่สาว ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่ชอบกินบะหมี่น่ะ"