บทที่ 1013 ความกระตือรือร้นที่มากเกินไป

ลู่เฟยจ้องมองจิงเจี้ยนด้วยความประหลาดใจ "วันนี้พี่ดูแปลกๆ ไปนะ ดูจะกระตือรือร้นผิดปกติ ไม่ใช่สไตล์พี่เลย!"

จิงเจี้ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ "ก็ฉันเพิ่งติดค้างน้ำใจนายไปไม่ใช่หรือไง! ถ้าไม่รีบช่วยนายก่อน แล้วจะกล้าเอาหน้าที่ไหนมาขอให้นายช่วยฉันล่ะ?"

"พี่ก็เกรงใจไปได้! ฉันกำลังจะจัดการกับสิ่งชั่วร้ายตัวหนึ่ง เกรงว่าจะรับมือยากหน่อย ถ้าพี่ไม่กลัวตายก็ไปเป็นเพื่อนกันได้ แต่ฉันเพิ่งผ่านการทำงานมาทั้งคืน คงต้องขอพักผ่อนก่อน แล้วค่อยออกเดินทางตอนค่ำ"

ลู่เฟยรู้สึกว่าจิงเจี้ยนดูแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ได้ว่าผิดปกติที่ตรงไหน จึงส่ายหน้าแล้วขี้เกียจจะคิดฟุ้งซ่าน

หมอนี่ก็เป็นคนประหลาดๆ แบบนี้อยู่แล้ว