บทที่ 1043 นิ่ววัวหยิน

มีดอันแหลมคมทั้งเก้าเล่มที่ปักอยู่ในดิน ทุกเล่มล้วนมีคราบเลือดติดอยู่ประปราย

ทุกคนมองดูแล้วรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

บรรดาคนงานอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว

"มีดตั้งมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน? เถ้าแก่ลู่ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?" เถ้าแก่หนิวรู้สึกหนังหัวชาหนึบ

พอเขามองไปที่มีดพวกนั้น ก็รู้สึกคันคะเยอไปทั้งตัว ราวกับว่ามีดพวกนั้นกำลังพุ่งเป้ามาที่เขา