บทที่ 1044 ขุนนางตงฉินยังตัดสินเรื่องครอบครัวยาก

"กฎของร้านเซี่ยจื้อห้าว?" เถ้าแก่หนิวชะงักไปเล็กน้อย

"โธ่เอ๊ย เถ้าแก่หนิว กฎของร้านเซี่ยจื้อห้าวก็คือ ถ้าอยากให้เถ้าแก่ลู่ลงมือช่วย หลังจากจัดการเรื่องเสร็จเรียบร้อยแล้ว นิ่ววัวหยินก้อนนี้ต้องตกเป็นของเถ้าแก่ลู่ไงล่ะ" หลิวฟู่กุ้ยรีบอธิบาย เพราะกลัวจะพลาดของวิเศษชิ้นนี้ไป

"ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหา! ขอแค่เถ้าแก่ลู่ยอมช่วย จะเป็นของหรือเป็นเงิน ก็ไม่มีปัญหาทั้งนั้น" เถ้าแก่หนิวพยักหน้ารัวๆ

"ถ้างั้นนิ่ววัวหยินก้อนนี้ ผมขอรับไว้ก่อนก็แล้วกัน" ลู่เฟยเก็บนิ่ววัวหยินเข้ากระเป๋า ของอัปมงคลชิ้นนี้เป็นของวิเศษที่หายากยิ่ง เขาจะพลาดได้อย่างไร

"ส่วนเศษเส้นผมพวกนี้จัดการง่ายมาก แค่เผาทิ้งก็พอแล้ว ส่วนภูเขายอดดาบนั่น ค่อนข้างยุ่งยากหน่อย ต้องหาวิธีทำลายรังสีอำมหิตบนมีดพวกนั้นก่อน ถึงจะถอนออกมาได้ ไม่อย่างนั้นจะทำให้คนบาดเจ็บได้ง่าย" เขาส่งผ้าแดงพร้อมกับเศษเส้นผมคืนใส่มือเถ้าแก่หนิว "คุณต้องเป็นคนเผาเองนะ ความอาฆาตแค้นถึงจะสลายไปได้"