บทที่ 1074 ดอกคร่ำครวญ

สายลมพัดผ่าน

ไม่เพียงแต่ทำให้พงหญ้ารกชัฏส่งเสียงดังกวัดแกว่ง แต่ยังมีกลิ่นหอมของดอกไม้จางๆ ลอยโชยมาด้วย

กลิ่นหอมนี้ชวนดมยิ่งนัก มันหอมหวานละมุนละไมคล้ายกับกลิ่นของน้ำผึ้ง

ทว่าเมื่อลู่เฟยเพ่งมองดูให้ดี

ภายในพงหญ้ารกนั้นกลับมีไอสีดำม้วนตัวตลบอบอวล